Yaz kalabalıkları şehre çekildiğinde, iskele meydanı, yollar, plajlar bomboş kaldığında Sedef Adası bambaşka bir ruha bürünür. Sadece lodosun uğultusu, kayalara sert vuran dalgalar ve gökyüzünde daireler çizen martıların çığlıkları kalır. Tek tük evlerin bacalarından tüten odun sobası dumanları, kışın adada kalan birkaç yalnız yüreğin sıcak yuvasını müjdeler. Kış gecelerinde küçük bir odada okunan kitapların, demlenen çayların tadı hiçbir yerde bulunmaz. Kışın sürprizi ise bir gün de olsa adayı bembeyaz karla kaplar...
